PDA en DE maatschappij

Hij komt regelmatig voorbij in commentaren op en over PDA: DE maatschappij! Vaak als reactie op de PDA-aanpak en met name op de low-demand levensstijl. Hoe gaat mijn kind zich later redden in DE maatschappij als er nu geen eisen worden gesteld? Zo wordt mijn kind toch niet weerbaar genoeg om zich te kunnen redden in de harde maatschappij?

Wat is de maatschappij?

De maatschappij is onze samenleving; dit zijn we dus allemaal. We hebben in onze samenleving regels, wetten en afspraken. De maatschappij stelt ook eisen aan ons. Voor PDA-ers is het niet altijd even makkelijk om in onze huidige maatschappij te leven. Er is niet altijd de juiste hulp aanwezig, we kunnen ons vaak niet vinden in de eisen die aan ons worden gesteld en we hebben andere dingen nodig dan het doorsnee aanbod van de samenleving.

De maatschappij als dreigement

De maatschappij geeft veel PDA-ouders een boel zorgen. Hoe moet dat later met mijn kind? Kan mijn kind zich dan wel redden? Dit maakt de verleiding om dit als dreigement te gaan gebruiken groot.

‘Ik ben hard, maar de maatschappij is nog veel harder’, zei mijn vader vroeger. Hij vond dat een geweldig goed argument om mij mee onder druk te zetten, zodat ik deed wat hij wilde. Nog steeds zie ik dat het als drukmiddel of excuus wordt gebruikt voor een autoritaire aanpak. Het argument is dan weerbaarheid. Dan word je weerbaarder en dat heb je later nodig om je te kunnen redden. Is dat wel zo?

Weerbaarheid

Mensen die weerbaar zijn, hebben bepaalde kenmerken en hebben hulplijnen (Bron:© Movisie, kennis en aanpak van sociale vraagstukken). Er zijn vier kenmerken die we zien bij weerbare mensen:

positieve identiteit
sociale vaardigheden
zelfregie
zelfregulatie

Daarnaast hebben zij een aantal hulpbronnen:

familie
rolmodellen
leeftijdsgenoten

Dit zijn dingen waaraan gewerkt kan worden, maar die zich ook steeds meer ontwikkelen naarmate je ouder wordt. Voor PDA-ers is een stuk zelfkennis, weten waar je goed in bent en weten waar je hulp bij nodig hebt, heel belangrijk. Dan word je ook weerbaar genoeg om hulp in te schakelen als dat nodig is.

Low demand is geen no demand

DE maatschappij wordt ook vaak als argument gebruikt tegen het gebruik van een low-demand levensstijl. Er wordt aangenomen dat low demand betekent alles maar loslaten. Niets meer eisen, niets meer doen. Maar juist een low-demand levensstijl is heel hard werken. Het is continu opletten wat, wanneer, wel en niet kan.

Low demand betekent niet nooit meer een eis stellen. Het betekent het loslaten van vaste patronen en verwachtingen. Leren wat de recovery ratio van je PDA-er is, maar ook van jezelf. Hoeveel hersteltijd heb je nodig om weer iets aan te kunnen? Dit is nog maar het begin. Binnen een low-demand omgeving komt juist ruimte voor ontwikkeling. Ook ontwikkeling van de eigenschappen die nodig zijn om weerbaarder te worden.